به گزارش کردپرس، مراد قاراییلان، عضو فرماندهی مرکز دفاع خلق، به مناسبت سالگرد «خیزش ۱۵ آگوست» پیامی منتشر و آخرین تحولات روند صلح و جامعه دموکراتیک و قانون چارچوب مصوب پارلمان ترکیه را ارزیابی کرد.
قاراییلان آزادی جسمانی عبدالله اوجالان را یکی از شروط اجتنابناپذیر پیشرفت روند دانست و از خارجماندن اوجالان از شمول قانون انتقاد کرد.
او آمادگی جنبش کرد برای انتقال مبارزه از عرصه جنگ و سلاح به حوزه سیاست و حقوق را یادآور شد؛ بااینحال، تحقق این گذار را به نقشآفرینی مستقیم اوجالان در مدیریت روند وابسته دانست.
معنای خیزش ۱۵ آگوست فراتر از مبارزه مسلحانه بود
قاراییلان با اشاره به آغاز مبارزه مسلحانه PKK در ۱۵ آگوست ۱۹۸۴، این رویداد را مداخلهای اجتماعی و فراخوانی در برابر سکوت جامعه کرد توصیف کرد.
او گفت: «خیزش ۱۵ آگوست هرچند با سلاح آغاز شد، اما معنای آن بسیار فراتر از سلاح بود. این حرکت بهعنوان مداخلهای در جامعه شکل گرفت و فراخوانی در برابر سکوت آن بود.»
به روایت قاراییلان، جامعه کرد در ابتدا با تردید و نگرانی به این حرکت نزدیک شد، زیرا تجربههای پیشین با سرکوب همراه شده بود؛ اما با ادامه فعالیت نیروهای گریلا، بیاعتمادی جای خود را به اعتماد، ترس جای خود را به شجاعت و ناامیدی جای خود را به امید داد.
او افزود: «مردمی که مرده تلقی میشدند، دوباره زنده شدند و روی پای خود ایستادند.»
ارزیابی فراخوان باغچهلی
قاراییلان مدعی شد جنبش آزادی کرد در ۱۰ سال گذشته هدف حملات گسترده دولت ترکیه قرار گرفته و در این عملیاتها از تسلیحات پیشرفته و ممنوعه و حمایت ناتو، برخی کشورهای همسایه و بعضی نیروهای کرد استفاده شده است.
او مقاومت نیروهای PKK در مناطق زاپ و متینا را عامل ناکامی ترکیه در دستیابی به اهداف نظامی خود دانست و فراخوان دولت باغچهلی، رهبر حزب حرکت ملی (MHP)، را نتیجه ناتوانی دولت در حذف این جنبش از طریق جنگ ارزیابی کرد.
قاراییلان پاسخ مثبت عبدالله اوجالان به این فراخوان را نقطه آغاز روندی دانست که تاکنون ادامه یافته است.
قانون چارچوب صلح کاستیها و اشتباهات زیادی دارد
قاراییلان قانون چارچوب مصوب پارلمان را اقدامی تازه در تاریخ جمهوری ترکیه توصیف کرد و آن را از منظر بهرسمیتشناختن اراده کردها، گامی ارزشمند دانست.
او درعینحال به بخشهای مختلف این قانون انتقاد کرد: «این قانون کاستیها و اشتباهات فراوانی دارد. پیش از هر چیز، معمار این روند، یعنی اوجالان، در آن جای نگرفته است؛ درحالیکه آغازگر روند اوست.»
قاراییلان نبود واژه «کرد» و هرگونه اشاره صریح به دموکراسی در متن قانون را از دیگر کاستیهای آن برشمرد.
او افزود: «حساسیتهای مردم ما، دیدگاههای جنبش ما و حتی نظرات رهبریمان نیز چندان مورد توجه قرار نگرفتهاند. مسئله تنها به زمینگذاشتن سلاحهای گریلا تقلیل یافته است؛ درحالیکه با مسئلهای بزرگ و صدساله روبهرو هستیم.»
به باور قاراییلان، بدون بررسی دلایل تاریخی پیدایش گریلا و ریشههای مسئله کرد، رویکرد محدود قانون نمیتواند راهحلی پایدار و ریشهای ایجاد کند.
آماده انتقال مبارزه به عرصه سیاست و حقوق هستیم
قاراییلان آزادی جسمانی عبدالله اوجالان را شرط اصلی برای پیشبرد روند و متقاعدکردن اعضای جنبش به زمینگذاشتن سلاحها دانست.
او اظهار داشت: «پیشتر گفته بودم تا زمانی که اوجالان در زندان است، نمیتوانم به کسی بگویم سلاح خود را زمین بگذار و برو. اکنون نیز در همان نقطه قرار دارم.»
قاراییلان ادامه داد: «اما اگر اوجالان وارد عمل شود، از دوستان استقبال کند، نشستهایی برگزار کند و آنان را متقاعد سازد، این امر امکانپذیر خواهد بود. ما آمادهایم مبارزه را از عرصه جنگ و سلاح خارج و به حوزه سیاست و حقوق منتقل کنیم.»
او از تلاش ۳۳ساله اوجالان برای پایاندادن به مبارزه مسلحانه سخن گفت و ادامه جنگ در این دوره را پیامد سیاست کسانی دانست که در پی حذف جنبش کرد بودهاند.
قاراییلان افزود: «ما خواهان پایان این جنگ هستیم و رویکردمان در این زمینه صادقانه است.»
۷۲ ساعت به ۴۲ سال تبدیل شد
عضو فرماندهی مرکز دفاع خلق از تداوم زبان جنگی در سخنان مقامهای دولت ترکیه انتقاد کرد و آن را ادامه ادبیات «جنگ روانی» دانست.
او با یادآوری سخنان کنعان اورن پس از آغاز خیزش ۱۵ آگوست گفت رئیسجمهوری وقت ترکیه وعده داده بود عاملان این اقدام ظرف ۷۲ ساعت بازداشت و به دستگاه قضایی تحویل داده شوند.
قاراییلان افزود: «آن ۷۲ ساعت اکنون به ۴۲ سال تبدیل شده و هنوز محقق نشده است. اوجالان بهتنهایی این مسیر را آغاز کرد؛ اما اکنون میلیونها نفر هستیم و دهها هزار کادر داریم.»
پیشنهاد تشکیل کمیسیون عدالت و حقیقت
قاراییلان خواستار تشکیل «کمیسیون عدالت و آشکارسازی حقیقت» برای بررسی رویدادها و درگیریهای گذشته شد.
او اظهار داشت: «اگر پروندههای گذشته را باز کنیم، مشخص خواهد شد چه کسی مجرم و چه کسی بیگناه است. به همین دلیل پیشنهاد میکنیم کمیسیونی برای عدالت و آشکارکردن حقیقت تشکیل شود تا تحقیق کند، واقعیتها را آشکار سازد و مسئولان را پاسخگو کند.»
به گفته قاراییلان، جنبش کرد برای مشارکت در چنین فرایندی آمادگی دارد و هدف آن دستیابی به توافق با ترکیه، پایاندادن به دشمنی و گشودن صفحهای تازه است.
او افزود: «ما قرار نیست به دشمن بپیوندیم؛ میخواهیم به جمهوری دموکراتیک بپیوندیم. انتظار ما همین بود، اما طرف مقابل همچنان ما را تروریست و مجرم تلقی میکند.»
قاراییلان رویکردی را که تنها یک طرف منازعه را مسئول خشونت میداند، ناعادلانه خواند و خواستار بررسی همهجانبه گذشته شد.
او در پایان، قانون چارچوب را مصوبهای پراهمیت توصیف کرد که نباید بهصورت عادی با آن برخورد شود؛ اما موفقیت آن را در گرو رفع کاستیها، فراهمکردن شرایط نقشآفرینی اوجالان و انتقال واقعی مسئله کرد به عرصه سیاست و حقوق دانست.
نظر شما